Mevlana Celaleddin-i Rumi - Sözleri

Gel, gel...
Yine gel.
Kafir, mecusi, putperest olsan da yine gel...
Bizim dergahımız umutsuzluk dergahı değildir.
Yüz kere tövbeni bozmuş olsan da yine gel...

Şefkat ve merhamette güneş gibi ol,
Başkalarının kusurunu örtmekte gece gibi ol,
Sahavet ve cömertlikte akarsu gibi ol,
Tevazu ve maluliyette toprak gibi ol,
Hiddet ve asabiyette ölü gibi ol,
Ya olduğun gibi görün, ya göründüğün gibi ol...

Aslen Türkest egerçi Hindu guyem.
( Her ne kadar Farsça söylüyorsam da aslım Türk'tür.)

Kamil odur ki; koya dünyada bir eser,
Eseri olmayanın, yerinde yeller eser.

Kimin aşka meyli yoksa, o kanatsız bir kuş gibidir; vah ona
Kim benlikten kurtulursa, bütün benlikler onun olur.
Kendisine dost olmadığı için herkese dost kesilir.

Duy, şikayet etmede her an bu ney,
Anlatır hep ayrılıklardan bu ney.

Der ki feryadım kamışlıktan gelir,
Kim işitse gözlerinden kan gelir.

Ayrılıktan parçalanmış bir yürek,
İsterim ben; derdimi dökmem gerek.

Kim uzak tuttuysa yardan canını,
Öyle bekler, öyle vuslat anını.

Her mekanda ağladım, ah eyledim,
Kim ki gördüm, cümleyi dost belledim.

Herkesin zannında dost oldum ama,
Kimse talip olmadı esrarıma.

Hiç değil feryadıma sırrım uzak,
Aşina ol nura, nerde göz, kulak.

Ten canın aynasıdır, hem can tenin,
Lakin olmaz can gözü her kimsenin.

Aşk ateş olmuş dökülmüştür ney'e,
Cezbesi aşka karışmıştır mey'e.

Yardan ayrı dostu ney dost kıldı hem,
Perdesinden perdemiz yırtıldı hem.

Mesnevi'den